c4d5bd22

Energie lezen

Sat, 10 Jan 2026 15:32:59 GMT

Soms krijg ik de vraag hoe ik de energie van iemand kan zien of lezen. Het herkennen van deze energieën vergt soms wat oefening, maar na verloop van tijd wordt het steeds eenvoudiger om de subtiele verschillen op te merken. Je kunt bijvoorbeeld letten op veranderingen in je ademhaling of lichaamshouding wanneer je een nieuwe omgeving binnengaat. Op die manier ontwikkel je als het ware een zesde zintuig voor sfeer en stemming.

Het is fascinerend om te ontdekken dat deze energie niet alleen van mensen komt, maar ook van objecten en zelfs de inrichting van een ruimte. Je kunt bijvoorbeeld ervaren dat een bepaalde stoel of hoek je meer rust biedt dan een andere plek. Door hier bewust aandacht aan te schenken, leer je jouw eigen energie en die van anderen beter te herkennen en begrijpen.

Naast het observeren van je lichamelijke reacties, is het ook nuttig om te letten op kleine details in de omgeving die een bepaalde sfeer kunnen versterken. Denk hierbij aan het licht, geluiden, geuren of de manier waarop meubels zijn geplaatst. Deze elementen dragen bij aan de totale energie van een ruimte en kunnen je gevoeligheid verder verfijnen. Door regelmatig stil te staan bij deze indrukken, ontwikkel je een scherpere intuïtie voor het waarnemen van subtiele energieën.

Bovendien is het waardevol om te beseffen dat je stemming en energie beïnvloed kunnen worden door eerdere ervaringen en herinneringen verbonden aan een bepaalde plek of persoon. Soms merk je dat je in het gezelschap van iemand spontaan vrolijker of juist wat ingetogener wordt, puur door de energie die tussen jullie circuleert. Door hier voortdurend bij stil te staan, leer je niet alleen beter luisteren naar je eigen gevoel, maar krijg je ook diepgaander inzicht in de dynamiek van elke situatie.

Positieve Gedachten

Thu, 27 Nov 2025 21:36:56 GMT

Positief Denken,

Positieve gedachten,

Elke ochtend, als je opstaat, onder de douche gaat en in de spiegel kijkt, kun je tegen jezelf zeggen: "Lieve (je naam), ik hou onvoorwaardelijk van jou. Ik ben in alle opzichten waardig." Neem even de tijd om te voelen wat dit met je doet; de eerste keer kan het je kippenvel bezorgen. Herhaal deze affirmatie dagelijks bij het opstaan. Zowel positieve als negatieve gedachten zullen altijd terugkeren. Op deze manier zorg je ervoor dat negatieve mensen in je omgeving je innerlijke licht niet kunnen dimmen. Je blijft stralen en zendt een licht uit dat voor iedereen zichtbaar is.

Soms kom je mensen tegen die proberen jouw licht te dimmen, en zij zien alles negatief in hun leven. Het is aan jou om te bepalen hoe je met dit soort mensen omgaat. Vergeet niet dat als je te vaak zulke mensen in je leven toestaat, ze je naar beneden kunnen trekken, mits je daar open voor staat, want dat voelen zij ook. Durf je grenzen te bewaken: wat voelt goed en wat niet? Je intuïtie geeft je hier de juiste aanwijzingen, dus luister daar ook naar. Soms is het nodig om deze mensen los te laten. Nieuwe mensen zullen op je pad komen, mensen met goede bedoelingen, die positief in het leven staan en je stabiliteit kunnen bieden. Deze mensen hebben hun lessen geleerd en aan zichzelf gewerkt.

Je kunt jezelf opbouwen maar ook afbreken; blijf te allen tijde positief over jezelf, zelfs als je een moeilijke dag hebt. Trek jezelf niet naar beneden op dagen waarop alles mis lijkt te gaan. Dit geldt ook voor mensen die steeds denken te falen; falen is een aangeleerd begrip, vaak snel gebruikt in de maatschappij. Niemand faalt, ook jij niet. Als je leert van je gemaakte keuzes, neem je andere beslissingen die beter bij je passen en waarvan je hart een sprongetje maakt. Dan weet je dat je je levenspad volgt en versterk je hierdoor je positieve gedachten.

Pesten

Wed, 10 Sep 2025 11:08:29 GMT

Pesten is een probleem dat op scholen voorkomt. Het valt op dat leraren soms moeite hebben om gezag uit te oefenen in de klas en niet altijd ingrijpen bij pestgedrag. In sommige gevallen weten ze niet hoe ze dit gedrag kunnen stoppen. Op basis van persoonlijke ervaring, toen mijn kinderen op de basisschool zaten, merkte ik dat een docent het pestgedrag in de groep niet aanpakte. Na hierover gesproken te hebben met de docent, bleef de situatie onveranderd. Daarom ben ik opnieuw meegegaan naar de klas en heb het kind aangesproken op zijn gedrag, waarbij ik uitlegde wat de mogelijke gevolgen konden zijn als het pestgedrag zou voortduren.

De docent was verrast door deze aanpak. Het is belangrijk dat pestgedrag tijdig en adequaat wordt aangepakt om verdere escalatie te voorkomen. Ik heb uitgelegd hoe het zou zijn als de rollen omgedraaid waren en hij zelf slachtoffer was van pesten. Toen vertelde hij dat oudere kinderen op zijn school hem ook pestten. Ik vroeg hem te stoppen met pesten en beloofde actie te ondernemen als ik namen kreeg, die hij vervolgens gaf. Daarna ben ik naar de directeur gegaan en heb aangedrongen op naleving van het antipestprotocol. Dit werd opgevolgd en het pesten stopte.

De docent sprak mij aan en gaf aan dat zij verantwoordelijkheid moest nemen voor de situatie. Ik bleef beleefd en legde uit dat wanneer ik voor een groep van 30 tot 35 leerlingen sta, mijn aandacht volledig op de groep is gericht om te observeren wat er gebeurt. Ik vertelde haar dat ik bekend ben met het probleem rondom de betreffende leerling en dat ik aan de directeur heb gevraagd hier actie op te ondernemen.

Dagelijks werk ik met kinderen en jongeren die te maken hebben met pestgedrag, en ik spreek hen altijd aan op hun gedrag. Daarnaast gaf ik aan dat ik als pgb-begeleidster ervaring heb met dergelijke situaties, iets wat niet bij haar bekend was. Bij groepsgedrag in groep 3 en 4 hielp het om leerlingen uit elkaar te halen en te vragen wat er speelde. Werkt dat niet, dan kreeg de opruier een korte time-out en volgde een gesprek over zijn gedrag. Drukke kinderen vroegen soms zelf om naast mij te zitten vanwege prikkels van anderen, wat ik toeliet als ze dat aangaven.

Pesten kun je aanpakken door direct rustig uit te leggen wat het is, afgestemd op leeftijd. Bij jonge kinderen is een korte uitleg voldoende; daarna kun je eventueel hun ouders informeren en blijf kalm.

Energie bij kinderen

Fri, 15 Aug 2025 13:57:46 GMT

Energie en Gedrag bij Kinderen

Kinderen worden blanco geboren.

Sommige ouders merken meteen dat hun kind anders is dan andere kinderen, wat blijkt uit de uitstraling van hun ogen en hun gedrag. Ze zijn zich er niet van bewust dat een baby op dat moment al de energie van de ouders aanvoelt. En daar wil ik het graag over hebben.

Wanneer ouders hun pasgeboren baby op de buik leggen, straalt de energie die uit hun handen komt, die de baby omarmen, al onmiddellijk af. Deze energie is direct waarneembaar voor de baby.

Hierdoor kijken baby's soms ook anders. Zeker als ze voelen dat je zelf nog niet volledig hebt afgesloten wat betreft je jeugd. Deze gevoelens zijn voor je baby al waarneembaar vanaf het moment dat er aanraking is van jouw kant. Terwijl je kind ouder wordt, wordt rond de leeftijd van 3 jaar het gedrag van je kind al duidelijk merkbaar. Gedurende die drie jaar ontvangt je kind voortdurend signalen van jouw energie, Als je als ouder depressief bent, voelt je kind dit in jouw energiestromen. Je straalt op dat moment een energie uit die gelijkstaat aan desinteresse in je kind. Deze energie kan lange termijn gevolgen hebben voor je kind.

Als je als ouder[s] een druk persoon bent dan straal je een energie uit, waardoor je kind drukker begint te worden.

Ook als je als ouder[s] heel veel praat en je je mond niet dicht kan houden, je straalt een energie uit waardoor je kind jou gedrag gaat overnemen.

Je kunt dit zo zien, een baby wat blanco geboren wordt, pikt allerlei signalen op van jou, van je buren, van je familie, vrienden, kennissen, scholen, kinderdagverblijven waar jij je kind mee in aanraking laat komen.

Zelfs in huizen waar je kind komt, hangt een bepaalde energie.

Nog een voorbeeld, je kind wijst naar de dingen, jij als ouders doen het zelfde en benoemen het product niet, wat krijgt je dan?

Je ontwikkelt een kind met zwakzinnigheid.

Wees helder naar je kind toe; wanneer je kind wijst, benoem dan het product. Dit helpt je kind om een betere uitspraak te ontwikkelen en voorkomt dat het door de maatschappij als minderwaardig wordt gezien. Dit kan hard binnenkomen, maar voor mij is het een duidelijke wake-up call om jullie als ouders bewuster te maken.

Hoe drukker je als ouder bent en hoe meer concentratieproblemen je hebt, des te ernstiger de signalen voor je kind als ADHD worden geïnterpreteerd.

Als je als ouder erg verlegen bent, geef je al een signaal af aan je kind. Kinderen zijn namelijk van nature aangelegd om te kopiëren, en doen dit al vanaf hun geboorte.

Als je zelf bent opgevoed door ouders die veel praatten of je kreeg te maken met fysiek geweld, dan draag je die energie over aan je kind, dat deze invloeden weer oppikt. Je kind spiegelt jouw gedrag. Heeft je kind dan ODD/MCDD of ODD/CD? Het antwoord is nee.

Een kind dat gediagnosticeerd is met PDD-NOS, autisme of ASS, klaagt vaak over buikpijn, is sterk gebonden aan tijdstippen, houdt niet van veranderingen, kan niet omgaan met naden in hun kleding, sommige kinderen hebben een hekel aan natte kleding, anderen zijn extreem verlegen of kunnen niet tegen harde geluiden en houden hun handen voor hun oren. Daarnaast zijn ze vaak dromerig en snel afgeleid. Dit roept de vraag op: is jouw kind één van deze gevallen?

Wanneer je als ouders zelf verlegen bent, niet tegen harde geluiden kunt, soms licht ziek bent of vaak last hebt van buikpijn, en je zorgt ervoor dat je jezelf van natte naar droge kleding verandert, kan dat ook het gedrag van je kind beïnvloeden. Je kind voelt jouw signalen aan.

In dat geval is het antwoord dan ook nee: je kind heeft geen diagnose of beperking die hem of haar wordt opgelegd.

Sterker nog, er wordt een foto van je kind gemaakt waarop te zien is dat hij of zij er wat bleek uitziet. Is je kind dan ziek? Ook hier is het antwoord nee.

Alles draagt energie met zich mee, zowel levenloos als levend, en wat je je kind beter kunt aanleren is om zich af te sluiten voor de energie van anderen. Dit helpt je kind om in zijn of haar eigen bewustzijnsenergie te blijven zonder overprikkeld te worden door de invloeden van buitenaf.

Als ouders met jeugdtrauma's is het belangrijk om deze te leren verwerken, bij voorkeur voordat je kinderen krijgt, voor het welzijn van de toekomstige generatie. Vaak denk je als ouder: dit vertel ik mijn kind niet. Dat is ook niet nodig, want een kind voelt het vaak al aan voordat jij het ergens over hebt.

Soms zie ik een rode draad door een familieband lopen: wat de ouder overkwam, overkomt vaak ook het kind. Leer die rode draad te doorbreken en straal niet die angst uit; je kind pikt dit signaal razendsnel op. Alles is immers energie.

Als je angst hebt voor spinnen, slangen, muizen of welk ander dier dan ook, wees alert op wat je uitstraalt naar je kinderen. Je zendt een signaal uit dat hen angstiger kan maken.

Al deze gedragingen zijn verklaarbaar in het gedrag van je kinderen. Hebben kinderen dan een beperking? Nee, maar door de introductie van het PGB wordt bijna elk kind met moeilijk gedrag, dat niet goed mee kan komen, niet geaccepteerd door de maatschappij en soms zelfs afgewezen.

Scholen dragen hier zelfs aan bij, in plaats van op een alternatieve manier te onderzoeken hoe een kind zich gedraagt of hoe het zover is gekomen. Ze zoeken het gesprek met jullie als ouders op; als je je aan de gemaakte afspraken niet houdt, dan nemen zij extra maatregelen.

Scholen letten niet op het welzijn van jullie en jullie kind(eren). Het lijkt wel of ze geleerd hebben om meteen een melding te maken, hetzij bij Veilig Thuis of bij de gemeentelijke jeugdzorg, onder het voorwendsel dat ze zich zorgen maken!

Denk op een andere manier; het is zo eenvoudig om een kind een label op te plakken, maar je vergeet één ding: eens zo'n label ontvangen, bewijs dan maar eens dat je kind dat niet heeft.

Misschien vraag je je af hoe ik dit weet. Toen ik nog PGB-begeleider was, kwam ik ook op scholen en daar uitten ze hun zogenaamde zorgen, waarop ik vroeg: is dit mijn verantwoordelijkheid als begeleider of die van jullie?

Waarom denk je dat ik als juf of meester hier ben? Vaak zie ik dat je een klas niet kunt hanteren; dat is dan jouw verantwoordelijkheid om dit bij je leidinggevende aan te kaarten, zodat er een extra leraar bij moet komen.

Kinderen zijn over het algemeen drukker in aanwezigheid van medeleerlingen en dit kan soms zo ver oplopen dat als je een leerling één vinger geeft, ze dit met beide handen aangrijpen, omdat je immers toestemming hebt gegeven. Leer een kind te begrijpen; het is echt niet zo moeilijk.

Daarnaast heb ik bij de Aska gewerkt voor de middagopvang, waar ik soms alleen verantwoordelijk was voor een groep van meer dan 30/35 leerlingen, zowel uit groep 3 als groep 4. Waarom zijn kinderen wel meegaand en juffen of meesters niet? Misschien denk je dat het maar een uurtje was, maar deze twee groepen waren behoorlijk actief. Desondanks organiseerde ik veel verschillende activiteiten, zoals gym en spelmomenten. Sommige kinderen hadden moeite met het strikken van hun veters, iets wat ik ze ook leerde; ze ontvingen zelfs een veterdiploma van mij. Wanneer een kind probeerde om de twee groepen in de war te brengen, haalde ik dat kind er meteen tussenuit en zette hem/haar apart. Dit systeem werkte goed bij deze kinderen. Juffen en meesters die regelmatig langs mijn klaslokaal liepen, spraken me later aan met de vraag: 'Hoe doe jij dit? Kun je me dat leren?' Met plezier beantwoordde ik die vraag. Het draait allemaal om jouw energie; als jij van nature een rustig persoon bent, dan merken de kinderen dat ook. Ik ben consequent en dat weten deze kinderen; het draait om oorzaak, gedrag en gevolg. Ik heb dit met veel plezier gedaan, vier dagen per week.